|
D vitamini
metabolizması
BASİT
RAHİTİS
Büyüyen
kemikteki
mineralizasyon
yetersizliğine
rahitis
(raşitizm,
rickets,
kırba
illeti)
denir.
Epifizlerin
kapanmasından
sonra
"osteomalazi"
terimi
kullanılır.
Rahitis;in
en
önemli
nedeni
güneş
ışığındaki
morötesi
ışınlarına
(296-310
nm)
yeteri
kadar
maruz
kalınamamadır.
Bu
ışınlar
camdan
geçmez.
Çocukların
aşırı
giydirilmesi,
güneşli
havalarda
sokağa
çıkarılmaması,
deri
pigmentinin
kalın
olması
(zenciler),
hava
kirliliği
gibi
faktörler
deri
radyasyonunu
azaltarak rahitise
yol
açabilirler.
Kanda
bulunan
D
vitamininin
%90'ından
daha
fazlası
deriden
kaynaklandığı
için
yiyeceklerdeki
D
vitaminin
(ayrıca
eklenmediyse)
rahitisten
koruyucu
etkisi
azdır.
Anneden
bebeğe
geçen
D
vitamini
deposu
düşükse
anne
sütünün
antirahitik
etkisi
yetersiz
kalır.
D
vitamini
yetersizliği,
emilimlerinin
azalması
nedeni
ile
kanda
kalsiyum
ve
fosforun
azalmasına
neden
olur.
Bu
minerallerin
yetersizliği
epifiz
kıkırdağının
büyümesini
ve
normal
kalsifikasyonu
bozar.
Hazırlayıcı
metafizer
kalsifikasyon
bölgesinde
kıkırdak
matriksinin
mineralize
olamadığı
osteoid
dokuxe
"
osteoid
doku" oluşur.
Bu
doku
geniş,
düzensiz
ve
yumuşaktır
(raşitik
metafizxe
"rasitik
metafiz").
Raşitik
metafiz
komprese
olarak
yanlara
doğru
çıkıntı
yapar.
Bu
nedenle
uzun
kemiklerin
metafizleri
genişler.
Kostokondral
kısımlarda
alt
alta
dizi
halinde
oluşan
bu
çıkıntılara
kosta
tesbihixe
"kosta
tesbihi" adı
verilir
.
Daha
önce
oluşan
kortikal
kemik
normal
bir
şekilde
rezorbe
olur,
fakat
bunun
yerini
mineralize
olmamış
osteoid
doku
alır.
Bu
süreç
devam
ederse
sertliğini
yitiren
ke-mik
basınca
maruz
kaldığında
deforme
olur.
Sonuçta
caput
quadratum
;(kafa
kemiğinde
osteoid
doku
artışı),
kuş
göğsü,
kifoz,
skolyoz,
O-bacak,
X-bacak
ve
coxa
vara
gibi
deformiteler
oluşur
ve
kemikler
kolaylıkla
kırılabilir
hale
gelir.
Bu
kırıklar
peri-ostu
parçalamadığı
için
şaftın
bütünlüğü
genellikle
bozulmaz
(körpe
dal
kırığı).
Diyafragmanın
retraksiyonu
nedeni
ile
kostaların
diafragmaya
bağlı
olduğu
bileşim
yerleri
çöker
(Harrison
oluğu)
Rahitis
sırasında
ligamentler
de
gevşeyerek
kemik
deformitelerini
arttırırlar.
Ayrıca
kas
gelişimi
bozulur
ve
tonusu
azalır.
Karın
kasları
gevşekliği
sonucu
karın
şişer
(kurbağa
karnı)
ve
rectus
diastazı
oluşur.
Ayrıca,
genel
hipotoni
yüzünden
oturma
ve
yürüme
gecikir.
Rahitik
hastalarda,
göğüs
deformi-teleri
ve
hipotoniye
bağlı
olarak
pnömoni
ve
atelektazi
sıktır
(Raşitik
akciğer).
Rahitis'in
erken
yaştaki
klinik
belirtileri:
Anneden geçen D
vitamini
yeterli
ise
rahitis
genellikle
hayatın
3.
ya
da
4.
ayından
sonra
ortaya
çıkmaya
başlar.
Eğer
annenin
kendi
depoları
da
fakir
ise
rahitis
belirtileri
yenidoğan
döneminden
itibaren
ortaya
çıkar.
Craniotabes; (kafa kemiklerinin yumuşaklığı) raşitizmin
en
erken
bulgularından
biridir
ve
oksipital
tabula
externa'larının
incelmesine
bağlı
olarak
gelişir.
Craniotabesxe
"Craniotabes" hayatın
ilk
iki
ayında
fizyolojiktir.
Ayrıca
sütürler
hizasında
olması
da
normalin
bir
varyantı
olarak
kabul
edilir.
Rahitis
devam
etse
bile
craniotabes
genellikle
dokuzuncu
aydan
sonra
kaybolur.
Çünkü
kafa
büyümesi
yavaşlamıştır.
Terlemenin
özellikle
baş
çevresinde
artması
da
rahitisin
erken
bir
bulgusudur.
İlerlemiş
rahitisin
klinik
belirtileri
çok
aşikâr
bir
şekilde
göze
çarpar.
Baş
genellikle
normalden
büyüktür
ve
ön
fontanel
zamanından
daha
geç
kapanır.
Dişlerin
çıkması
gecikebilir
ve
çürüme
riski
artar.
Kurbağa
karnı
ve
Harrisson
oluğu
oluşur.
Yürüme
gecikir.
Kemiklerde
önce
kaburgalar
(6-9.
aylar)
ve
daha
sonra
(≥12
ay)
kol
ve
bacaklardaki
deformiteler
oluşur,
kırıklar
meydana
gelebilir.
Erken
tanı
için
en
uygunu
el
bilek
grafisidir.
Aktif
rahitis
sırasında
genişlemiş
osteid
doku
kemik
gölgesi
vermez.
Bu
nedenle
kemiklerin
distal
metafiz
uçları
genişler,
kemik
kısmı
distale
doğru
konkavlaşır
(rahitik
kadeh)
ve
düzenini
kaybeder.
Şaftların
dansitesi
azalır.
|